در سالهای اخیر، بحران آب زیرزمینی ایران به یکی از چالشهای اصلی کشور تبدیل شده است. بر اساس گزارشهای رسمی، برداشت بیش از حد از سفرههای زیرزمینی باعث فرونشست زمین، کاهش سطح آب و تهدید امنیت آبی شده است. مدیریت آب در ایران نیازمند راهکارهای پایدار است و یکی از موثرترین روشها، استفاده از مخازن آب زیرزمینی برای ذخیرهسازی مصنوعی آب است. این مخازن نه تنها به صرفهجویی آب با مخازن زیرزمینی کمک میکنند، بلکه در برابر تبخیر و آلودگی مقاوم هستند.
این مقاله به بررسی مزایای مخازن آب زیرزمینی، اصول طراحی مخزن آب زیرزمینی بر اساس نشریه ۱۲۳ (ضوابط طرح و محاسبه مخازن آب بتنی زمینی) و الزامات مقررات ملی ساختمان میپردازد. هدف، ارائه راهنمایی عملی برای مهندسان و مدیران پروژههای آبی در ایران است.
بحران آب در ایران و ضرورت ذخیرهسازی زیرزمینی

ایران یکی از کشورهای خشک و نیمهخشک جهان است و تغییرات اقلیمی، خشکسالیهای مکرر و برداشت بیرویه از منابع زیرزمینی، وضعیت را بحرانی کرده است. طبق گزارشهای سال ۲۰۲۵، بسیاری از استانها با کاهش شدید سطح آب زیرزمینی مواجه هستند و پیشبینی میشود که بدون اقدامات فوری، برخی سفرهها به طور کامل تخلیه شوند.
ذخیره آب زیرزمینی در ایران با استفاده از مخازن مصنوعی، راهکاری کلیدی برای مقابله با این بحران است. این مخازن اجازه میدهند آب باران، روانابها یا آب تصفیهشده را ذخیره کنیم و از هدررفت آن جلوگیری نماییم. برخلاف مخازن رو زمینی، مخازن زیرزمینی کمتر در معرض تبخیر (که در اقلیم گرم ایران تا ۵۰% آب را از بین میبرد) و آلودگی قرار دارند.
مزایای مخازن آب زیرزمینی

مزایای مخازن آب زیرزمینی متعدد است و آن را به گزینهای ایدهآل برای مدیریت آب در ایران تبدیل کرده:
- کاهش تبخیر و هدررفت آب: در مناطق خشک ایران، تبخیر سالانه آب مخازن رو زمینی بالاست. مخازن زیرزمینی این را به حداقل میرسانند و به صرفهجویی آب با مخازن زیرزمینی کمک میکنند.
- حفاظت از کیفیت آب: قرارگیری زیر زمین، آب را از آلودگیهای سطحی، گردوغبار و نور خورشید (که باعث رشد جلبک میشود) محافظت میکند.
- صرفهجویی در فضا: در شهرهای پرجمعیت، مخازن زیرزمینی فضای سطحی را اشغال نمیکنند و امکان استفاده از زمین برای ساختوساز یا کشاورزی را فراهم میآورند.
- پایداری حرارتی: دمای ثابت زیر زمین، آب را خنک نگه میدارد و برای مصارف آشامیدنی مناسبتر است.
- کمک به تغذیه سفرههای زیرزمینی: در برخی طراحیها، نشت کنترلشده میتواند به احیای آبخوانها کمک کند.
- دوام و ایمنی بالا: مخازن بتنی زیرزمینی مقاوم در برابر زلزله (با طراحی مناسب) و نیروهای خارجی هستند.
در مقایسه با مخازن پلیاتیلن یا فلزی، مخازن بتنی برای حجمهای بزرگ اقتصادیتر و پایدارتر هستند. برای گزینههای مدرن و ارزان، میتوانید به منبع آب استاندارد ارزان یا محصولات هماپلاست مراجعه کنید.
راهنمای طراحی مخزن آب زیرزمینی بر اساس نشریه ۱۲۳

طراحی مخزن آب زیرزمینی در ایران عمدتاً بر اساس نشریه ۱۲۳ سازمان برنامه و بودجه (ضوابط و معیارهای طرح و محاسبه مخازن آب بتنی زمینی، تجدیدنظر ۱۳۹۴) انجام میشود. این نشریه بر پایه استاندارد ACI 350 تدوین شده و برای مخازن زمینی (شامل زیرزمینی) کاربرد دارد.
اصول کلیدی طراحی:
- اشکال مخزن: مستطیلی یا استوانهای. مخازن مستطیلی برای فضاهای محدود مناسبتر هستند.
- مواد: بتن مسلح با حداقل مقاومت ۳۰ مگاپاسکال. کنترل ترک و نشتی ضروری است (ضریب ایمنی بالا برای جلوگیری از آلودگی آب زیرزمینی).
- بارگذاری: شامل وزن آب، فشار خاک، بارهای لرزهای (بر اساس استاندارد ۲۸۰۰ ایران) و فشار هیدرودینامیکی.
- آببندی: استفاده از مواد افزودنی بتن و پوششهای داخلی برای جلوگیری از نشت.
- اجزای جانبی: لولههای ورودی/خروجی، سرریز، هواکش و دسترسی برای نگهداری.
نشریه ۱۲۳ تأکید دارد که طراحی باید عملکرد مخزن در زلزله را تضمین کند و کنترل نشتی برای حفاظت از محیط زیست اولویت دارد.
الزامات مقررات ملی ساختمان
مقررات ملی ساختمان در مباحث مرتبط، الزامات تکمیلی ارائه میدهد:
- مبحث ۱۶ (تاسیسات بهداشتی): حجم ذخیره حداقل ۱۲ ساعت مصرف (۱۵۰ لیتر به ازای هر نفر). برای حجم بیش از ۴۰۰۰ لیتر، استفاده از حداقل دو مخزن موازی. لوله هواکش با قطر مناسب و توری حفاظتی.
- مبحث ۹ (سازههای بتن آرمه): الزامات آببندی و کنترل ترک.
- مبحث ۲۲ (نگهداری ساختمان): بازرسی دورهای مخازن هر ۳ ماه.
این مقررات ایمنی و بهداشت آب آشامیدنی را تضمین میکنند.
گزینههای مدرن ذخیره آب
علاوه بر مخازن بتنی، مخازن پلیاتیلن مانند منبع آب هماپلاست گزینهای ارزان و سریعالنصب هستند. برای پروژههای کوچک، خرید منبع آب ارزان از برندهای معتبر توصیه میشود.
نتیجهگیری
مزایای مخازن آب زیرزمینی در مقابله با بحران آب زیرزمینی ایران غیرقابل انکار است. با رعایت نشریه ۱۲۳ و مقررات ملی ساختمان، میتوان طراحی سازههای آبی ایران را ایمن و پایدار کرد. سرمایهگذاری در این مخازن نه تنها به صرفهجویی آب با مخازن زیرزمینی کمک میکند، بلکه آینده منابع آبی کشور را تضمین مینماید. مهندسان و سیاستگذاران باید اولویت را به پروژههای ذخیرهسازی زیرزمینی بدهند تا از ورشکستگی آبی جلوگیری شود.